Verrassing!
December is dit jaar een maand vol trouwverrassingen. Ik ben natuurlijk op de hoogte van de trouwplannen van mijn bruidsparen maar hun gasten niet!
Als eerste ben ik op een zaterdagavond op weg naar het “anders dan anders” feestje, van Marjolein en Heinz. Zij hebben iedereen bij hen thuis uitgenodigd om hun samenwonen en de verjaardag van Heinz te vieren. De tuin is overkapt met een tent en de terrastheaters houden ons wel warm.
Tijn, de zoon van de bruidegom, heeft iedereen gevraagd om op tijd aanwezig te zijn in verband met een verrassing! Die verrassing komt wanneer ik me heb teruggetrokken in het schuurtje achter in de tuin, waar mijn toga al hangt, tot die tijd was ik een oude vriendin van Heinz maar nu word ik aankondigt als “de trouwambtenaar” en kan het feest beginnen.Bruid en bruidegom hebben zich heel snel verkleed en komen onder luid applaus naar voren. Wat een verrassing! Na de ceremonie staan er heel veel mensen te sms’en: “wat ik nu meemaak, Marjolein en Heinz zijn net getrouwd waar ik bij sta, nou ja!”
Niet lang daarna neem ik afscheid want ik heb die avond nog een verrassing af te leveren, onze dochter woont sinds kort in Tilburg en ik heb een piepklein opgetuigd kerstboompje om af te geven. Haar reactie daarop was per sms: “Nice, is het een echte, moet hij water?”
De week daarna ben ik opnieuw op een avond op pad en weer voor een verrassing. Maar nu weet zelfs het bruidspaar van niets. Miranda en Dennis zijn 12 ½ jaar getrouwd en vieren dit met een gezellige avond met kinderen, vrienden en bekenden. Hun ceremoniemeesters hebben mij benaderd, want het is een stille wens van Dennis om zijn Miranda in een echte trouwjurk te zien, dat schoot er 12 ½ jaar geleden bij in.
Ze hebben een jurk voor haar geregeld en een boeket, een echte bruidsfotograaf en hoe leuk zou het zijn als er dan ook een trouwambtenaar is om ze opnieuw hun ja-woord te vragen.
Het is een koude avond met een pak sneeuw, gelukkig word ik snel naar binnen gesmokkeld via de keuken van het restaurant. Dan wacht ik achter een kamerscherm, trek snel mijn toga aan en de ceremoniemeester vraag de bruidegom om naar voren te komen. De bruidsmars wordt ingezet. Als eerste kom ik van achter het kamerscherm, Dennis zijn ogen vallen bijna uit zijn ogen, hij kijkt naar mijn toga met wapen en vraagt: bent u van de gemeente? Ja natuurlijk ben ik dat!
Dan komt de bruid samen met hun vier kinderen de zaal binnen en de stoere Dennis moet nu echt iets wegslikken. Ik vertel heel kort over hun beiden en de verrassing die hun ceremoniemeesters bedacht hadden. Vraag de kinderen om getuige te zijn en vraag ze opnieuw of ze samen hun leven willen blijven delen. Een volmondige JA klinkt en dan schuiven ze opnieuw hun ringen om en tekenen we de akte. Nou er komt vast nog 12 ½ jaar huwelijksgeluk bij en dan vraag ik het ze gewoon opnieuw!
En dan vlak voor de kerst ga ik met winterse omstandigheden op weg van huis waar we de verjaardag van onze dochter vieren, naar de verjaardag van Hanny in Boskoop. Zij is die dag 50 geworden en Jan zijn verjaardag vieren ze ook alvast. Iedereen uit Boskoop en omgeving is aanwezig, de parkeerplaats van de rozenkwekerij van Jan staat helemaal vol. Wel spannend parkeren, met al het ijs glibber je alle kanten op.
De bedrijfshal is omgetoverd tot een gezellige feestzaal inclusief houten bar waarvan lijkt alsof hij er altijd al heeft gestaan. Ik word binnen opgevangen door een broer van de bruid die in het complot zit, vandaag ben ik een nichtje van hem. Iedereen druppelt binnen en feliciteert onze jarige Jop, (of moeten we zeggen Sarah?).
Na een half uurtje verdwijnen wij met z’n drieën en hebben veel lol bij het aankleden. Ik ben natuurlijk snel klaar met in m’n toga stappen, dus kan ik de bruid helpen met het dichtritsen van haar feestjurk en dan op zoek naar de strop van de bruidegom, die hij toch vergeten is (maar of hij dat zelf jammer vindt?).
Maar dan vraagt de broer van de bruid de ouders plaats te nemen op het podium en een ander broer zet live het lied van Boudewijn de Groot “Avond” in en de trouwceremonie kan beginnen. Als iedereen bekomen is van deze verrassing heb ik een plubliek dat vrolijk het verhaal van commentaar voorziet.
We lachen wat af en dat is ook precies de bedoeling. Na een half uurtje kan de Prosecco doorkomen en brengen we een toast uit op een leven lang geluk voor Hanny en Jan. Die mij daarna persoonlijk naar de uitgang brengen. Want ik moet nog een heel eind terug en het is al laat, met een kadootje voor mijn jarige dochter waar ze erg blij mee was en voor mij prachtige rozen waar ik nu nog van geniet.
Wat was trouwen in 2009 leuk, kan het in 2010 nog leuker? We zullen zien!
Bijzonder Huwelijkssluiting
|
|
|
Door: Mariëlle Jongmans
op: 10 januari 2010 |
|
|
|
|
|
|
Stel kosteloos een vraag aan de experts!
Om direct een vraag aan de weddingplanner of aan de trouwambtenaar te stellen moet u een geregistreerde gebruiker zijn.
Klik hier om in te loggen of ga naar de volgende pagina om te registreren
|
|
|
|
|
Tip van weddingplanner 'het Bruidsmeisje'
U wilt graag dat uw bruiloft perfect is en dat u optimaal geniet. Daarom wil ik u adviseren, zeker gezien de grote hoeveelheid tijd die het organiseren van een bruiloft met zich meeneemt (tot 300 uur), om een weddingplanner te nemen waar je echt een klik mee hebt en die jullie goed aanvoelt. Wat ook erg prettig is voor een flexibele planning, is als hij/zij fulltime werkt als weddingplanner.
|
|
|
|
